Architektura może zmniejszać bariery lub je tworzyć. Prawidłowo zaprojektowane środowisko pomaga człowiekowi samodzielnie się poruszać, orientować, korzystać z usług i działać w sytuacjach nadzwyczajnych.
Co należy oceniać
- Podejście do obiektu: chodniki, obniżenia krawężników, przejścia, parkingi, oświetlenie, nawierzchnie i przeszkody.
- Wejście: progi, drzwi, przedsionki, zadaszenia, spadki, poręcze i wystarczająca przestrzeń do manewrowania.
- Połączenia pionowe: windy, podnośniki, schody, nawigacja i trasy alternatywne.
- Dostępność wewnętrzna: szerokość przejść, dostępność sal, gabinetów, toalet i miejsc oczekiwania.
- Informacja i orientacja: narzędzia wizualne, dotykowe i dźwiękowe w razie potrzeby.
- Ewakuacja i bezpieczeństwo: dostępne komunikaty, procedury udzielania pomocy, realistyczne plany działania i odpowiedzialność personelu.
Szczególne wyzwanie — kampusy uniwersyteckie
Skomplikowane tereny, budynki z różnych lat, przejścia schodowe, rozwiązania historyczne i mieszane formaty nauki wymagają etapowej modernizacji. Ocena powinna obejmować związek między ulicą, wejściem, salą, toaletą, schronem i wyjściem, a nie kończyć się przy podjeździe.
Przebudowa i nowe budownictwo
Projektowanie uniwersalne najskuteczniej uwzględniać już w zadaniu technicznym. Przy przebudowie ważne jest szukanie bezpiecznych i uzasadnionych rozwiązań w granicach realnych ograniczeń technicznych, dokumentowanie odstępstw i niezastępowanie wymogów normatywnych działaniami formalnymi.
Podejście grupy roboczej
Możliwe kierunki dyskusji eksperckiej: analiza trasy użytkownika, wskazanie barier krytycznych, ustalanie priorytetów usprawnień, zalecenia metodyczne dla właścicieli obiektów, wykorzystanie doświadczeń osób z niepełnosprawnościami. Formalne ekspertyzy, kontrola państwowa i certyfikacja są wykonywane wyłącznie przez uprawnione podmioty w granicach ich kompetencji.