Dostępność to nie tylko normy budowlane. Człowiek może bez przeszkód wejść do budynku, ale nie uzyskać informacji w dostępnym formacie, spotkać się z dyskryminacją przy zatrudnieniu lub nie mieć możliwości nauki w dogodnym trybie. Dlatego polityka dostępności traktuje środowisko, usługi i relacje społeczne jako jeden system.
Sześć wymiarów dostępności
Fizyczna. Dostępność budynków, terenów, przestrzeni publicznej, transportu, tras przejścia i ewakuacji.
Informacyjna. Zrozumiałe komunikaty, informacje różnymi kanałami, dostępne formaty dokumentów, napisy, tekst alternatywny i poprawna nawigacja.
Cyfrowa. Możliwość korzystania ze stron i usług z technologiami wspomagającymi, klawiaturą, urządzeniami mobilnymi i przy różnej jakości łączności.
Edukacyjna. Równy dostęp do nauki przez całe życie, dostosowane metodyki i ocenianie, wsparcie studentów i słuchaczy.
Ekonomiczna. Dostęp do rozwoju zawodowego, zatrudnienia, przedsiębiorczości i sprawiedliwego udziału w gospodarce.
Społeczna i obywatelska. Udział w życiu społeczności, podejmowaniu decyzji, wydarzeniach kulturalnych i sportowych bez uprzedzeń i izolacji.
Jak podejmować właściwe decyzje
Zacząć warto nie od zakupu sprzętu, lecz od pytania: jakiego zadania człowiek nie może wykonać i dlaczego? Potem potrzebne są analiza trasy użytkownika, weryfikacja wymogów normatywnych, konsultacje z ludźmi o różnych doświadczeniach, rozwiązanie projektowe i sprawdzenie w rzeczywistych warunkach.
Ekspertyza uczelni jest szczególnie ważna dla społeczności, w których decyzje o przebudowie placówki edukacyjnej, ośrodka usług administracyjnych (CNAP) czy przestrzeni publicznej wpływają na życie wielu ludzi przez dziesięciolecia.
Dostępność i weterani
Weterani i weterani wracają do życia cywilnego z różnymi planami zawodowymi i indywidualnymi potrzebami. Wśród nich są osoby po amputacjach, z zaburzeniami wzroku lub słuchu, skutkami urazów, doświadczeniem długiego leczenia, a także osoby bez niepełnosprawności. Nie istnieje jedna uniwersalna «potrzeba weterana»; trzeba tworzyć ścieżki wyboru, a nie narzucać jeden model wsparcia.
Podstawa normatywna
W Ukrainie obowiązuje Narodowa strategia tworzenia przestrzeni bez barier do 2030 roku (zarządzenie Gabinetu Ministrów Ukrainy nr 366-r z 14 kwietnia 2021 roku z późniejszymi zmianami). W zakresie dostępności fizycznej stosuje się aktualne państwowe normy budowlane, a w cyfrowej — międzynarodowe zalecenia WCAG. Normy i ich wersje należy sprawdzać bezpośrednio w dniu projektowania lub oceny.